Embedded Files
Ons WhatsApp kanaal al eens geprobeerd?
[opinie] Voor inclusie en migratiepolitiek stemmen, maar ondertussen wit wonen' - alles fijn, zolang het maar niet in hún backyard is.
Op woensdag 29 oktober 2025 mocht Mariaberg weer stemmen. De cijfers zijn helder - en tonen een ongemakkelijke tegenstelling. Zeg maar gerust hypocrisie. Lees de cijfers. Herken de feiten. In rijke, witte wijken stemt men overwegend voor inclusie en migratie. Zolang het maar niet in hún straat is. Het wordt telkens opnieuw op het bordje van wijken zoals Mariaberg geschoven. Laten we die oneerlijkheid anno 2025 benoemen zoals hij is: volledig onaanvaardbaar.
Mariaberg heeft twee stembureaus: de voormalige Sint Gondulphusschool (deelbuurt Blauwdorp) en Buurtcentrum Mariaberg aan de Anjelierenstraat. Dit zijn de cijfers van de afgelopen verkiezingen.
Stembureau Buurtcentrum Mariaberg
Totaal uitgebrachte stemmen: 914. Eigen stem: 802. Volmacht: 109. Kiezerspas: 3. Geldige stemmen: 908. Blanco: 5. Ongeldig: 1.
Verdeling (908 geldige stemmen):
PVV: 305
GroenLinks–PvdA: 146
D66: 101
Overige partijen: VVD: 62, CDA: 54, Forum voor Democratie: 53, SP: 36, JA21: 26, Partij voor de Dieren: 28, Denk: 19, SGP: 8, BBB: 8, ChristenUnie: 11, Volt: 7, Vrede voor Dieren: 7, 50Plus: 12, Bij1: 2, Piratenpartij: 1, De Linie: 1, Belang van Nederland: 1, Libertaire Partij: 0, FNP: 0.
Stembureau Sint Gondulphusschool (Deelbuurt Blauwdorp)
Totaal uitgebrachte stemmen: 689. Volmacht: 82. Kiezerspas: 5. Blanco: 3. Ongeldig: 0. Geldige stemmen: 686.
Verdeling (686 geldige stemmen):
PVV: 198
GroenLinks–PvdA: 129
D66: 99
Overige partijen: VVD: 51, CDA: 43, Forum voor Democratie: 35, SP: 20, JA21: 22, Partij voor de Dieren: 31, Volt: 10, BBB: 10, 50Plus: 14, Denk: 9, ChristenUnie: 5, Vrede voor Dieren: 5, Bij1: 2, Piratenpartij: 2, SGP: 0, Belang van Nederland: 0, Libertaire Partij: 0, FNP: 0, De Linie: 0.
Bevolkingssamenstelling* (2025)
Mariaberg: totaal 4.940 inwoners. Geboren in Nederland: 54,85%. Geboren in Europa (niet-NL): 23,64%. Geboren buiten Europa: 21,52%.
Sint Pieter: totaal 135 inwoners. Geboren in Nederland: 76,92%. Geboren in Europa (niet-NL): 19,24%. Geboren buiten Europa: 3,85%.
Stemgedrag Sint Pieter (Tweede Kamerverkiezingen 2025)
Totaal uitgebrachte stemmen: 949. Volmacht: 110. Kiezerspas: 10. Blanco: 1. Ongeldige stemmen: 2. Geldige stemmen: 969.
Verdeling (969 geldige stemmen):
PVV: 36
GroenLinks–PvdA: 252
D66: 253
Overige partijen: VVD: 174, NSC: 2, BBB: 2, CDA: 129, SP: 9, Denl: 2, Partij voor de Dieren: 21, Forum voor Democratie: 10, SGP: 1, ChristenUnie: 4, Volt: 20, JA21: 40, Vrede voor Dieren: 1, Belang van Nederland:2 , BIJ1: 0, Libertaire Partij: 0, 50Plus: 9, Piratenpartij: 0, FNP: 0, De Linie: 0.
De paradox
In Sint Pieter stemmen veel mensen - op GroenLinks-PvdA en D66 - alsof ze houders zijn van universele waarden: inclusie, diversiteit en migratie vriendelijk beleid. In de praktijk betekent dat vaak: 'inclusie, maar niet hier'. Hun buurt blijft vrijwel homogeen, royaal, en beschermd tegen sociale woningbouw. Ze steunen inclusie in het algemeen - maar niet in hún straat. Lees De Limburger: Grote verschillen in Maastricht: Sint-Pieter kent vrijwel geen sociale huurwoningen, Pottenberg liefst 85 procent: 'Wonen in witte wijk is privilege'. Tegelijkertijd levert dat beleid precies wél sociale en ruimtelijke druk op wijken als Mariaberg: hoge bevolkingsdichtheid, minder keuze, meer kwetsbaarheid.
Dat is geen incident; het is een patroon. Je stemgedrag in de stad als geheel zegt dat je vóór migratie en diversiteit bent, maar je woonkeuzes en buurtpolitiek zorgen ervoor dat die idealen niet in je eigen straat zichtbaar worden. Het is gemakkelijk idealistische progressieve standpunten te voeren aan de lobbytafel - en een stuk moeilijker om ze te laten gelden bij vergunningsprocedures voor betaalbare woningen voor je eigen achtertuin.
Een eenvoudige norm voor consequentie: wie publiekelijk pleit voor inclusie, draagt er ook lokaal aan bij. Niet symbolisch - geen enkele 'diverse professional' als anekdotische trofee - maar structureel: sociale huur, kleinschalige betaalbare woningen en beleid dat segregatie actief doorbreekt. Maar: daar houden de betere Maastrichtse wijken niet van. Lees De Limburger: 'Luxe woonwijk' Maastricht in verzet tegen goedkope appartementen.
Studies en patronen
Veel studies en lokale analyses tonen een patroon: bewoners van rijkere, overwegend witte wijken stemmen relatief vaak op partijen of politici die in het algemeen pro‑migratie en pro‑inclusie zijn, maar verzetten zich lokaal tegen betaalbare huisvesting of opvanglocaties in hun eigen buurt - het NIMBY‑effect.
Dat verzet leidt er vaak toe dat betaalbare woningen, sociale huur en opvang geconcentreerd raken in minder welvarende wijken, waardoor die buurten disproportioneel veel migranten en lagere inkomensgroepen huisvesten.
Mechanismen: hogere politieke invloed van welvarende bewoners, actief buurtprotest tegen bouwplannen, striktere lokale bestemmingsplannen en langere vergunningstrajecten in rijke wijken.
Dit blijkt uit veel casestudies (Nederland en internationaal), nieuwsartikelen en onderzoek naar woonsegregatie en lokaal politieke participatie.
De oplossing is geen ideologisch tovermiddel; hij is simpel en eerlijk:
Verspreid woningen zodanig dat niet één wijk het grootste deel van de betaalbare huisvesting draagt.
Stimuleer invoering van gemengde woonblokken bij uitbreidingsprojecten in welvarende buurten.
Eist politieke consistentie: wie voor inclusie stemt, ondersteunt lokaal ook de projecten die diversiteit daadwerkelijk mogelijk maken.
Conclusie
Politiek zonder ruimtelijke verantwoordelijkheid is woordenspel. Als inclusie een waarde is, moet die ook in bakstenen en bestemmingsplannen zichtbaar zijn - niet alleen in krantenkoppen of bij debatten. Mariaberg en Sint Pieter tonen dat precies aan: men kan in abstracto progressief stemmen en in concreto behoudzuchtig leven. Dat is geen nuance - dat is onoprechtheid.
*Cijfers en bronnen:
Peer‑review onderzoek — NIMBY, zoning en segregatie
Pendall, R., et al. (2006). “From Regional Housing Needs to Local Rezoning: Local Politics and the Distribution of Affordable Housing.” Housing Policy Debate.
(Bespreekt hoe lokale politiek en zoning betaalbare huisvesting blokkeren en segregatie in stand houden.)
Lens, M. C., & Monkkonen, P. (2016). “Do Strict Land Use Regulations Make Metropolitan Areas More Segregated by Income?” Journal of the American Planning Association.
(Laat zien dat strengere lokale regels samenhangen met grotere inkomenssegregatie.)
Boek/essays over elitair uitsluitingsbeleid en ‘snob zoning’
Kahlenberg, R. D. (2023). Excluded: How Snob Zoning, NIMBYism, and Class Bias Build the Walls We Don’t See.
(Beschrijft hoe welgestelde gemeenschappen door zoning en NIMBY uitsluiting in stand houden.)
Systematische reviews / beleidsrapporten
Schuetz, J., Meltzer, R., & Been, V. (2021). 'Hometown Costs: NIMBYism and the Politics of Housing'. Brookings Institution (policy report).
(Analyseert hoe lokaal verzet projecten belemmert en bijdraagt aan ongelijke spreiding van huisvesting.)
Empirisch werk over politieke invloed en woonbeleid
Rothwell, J., & Massey, D. S. (2010). “Density Zoning and Class Segregation in U.S. Metropolitan Areas.” Social Science Research.
(Verband tussen lokale ruimtelijke regelgeving en sociale segregatie.)
Artikelen en casestudies (Nederland / reportage)
De Limburger - “Grote verschillen in Maastricht: Sint‑Pieter kent vrijwel geen sociale huurwoningen, Pottenberg liefst 85 procent: ‘Wonen in witte wijk is privilege’.”
https://www.limburger.nl/regio/maastricht/maastricht/grote-verschillen-in-maastricht-sint-pieter-kent-vrijwel-geen-sociale-huurwoningen-pottenberg-liefst-85-procent-wonen-in-witte-wijk-is-privilege/94341904.html
De Limburger - 'Luxe woonwijk' Maastricht in verzet tegen goedkope appartementen.
https://www.limburger.nl/regio/maastricht/luxe-woonwijk-maastricht-in-verzet-tegen-goedkope-appartementen/22297237.html
Praktijkgerichte analyses / advocacy
Niskanen Center / Century Foundation pieces (artikel en podcasten door R. Kahlenberg over snob zoning en NIMBY).
https://www.niskanencenter.org/ (zoek: 'snob zoning Kahlenberg')
[op-ed] In wealthy white neighborhoods, people mostly vote for pro‑inclusion and pro‑immigration parties - as long as its NIMBY.
On Wednesday, October 29, 2025, Mariaberg was allowed to vote again. The numbers are clear—and reveal an uncomfortable contradiction. Let's call it what it is: hypocrisy. Look at the numbers. Recognize the facts. In affluent, predominantly white neighborhoods, people largely vote in favor of inclusion and migration. As long as it’s not in their backyard. It keeps getting pushed onto neighborhoods like Mariaberg. Let's label this injustice in 2025 for what it is: utterly unacceptable.
Polling places in Mariaberg
Mariaberg has two polling places: the former Sint Gondulphus school (Blauwdorp sub-district) and the Mariaberg community center on Anjelierenstraat. Here are the results from the recent elections.
Mariaberg Community Center
Total ballots cast: 914. Own vote: 802. Proxy: 109. Voter card: 3. Valid votes: 908. Blank: 5. Invalid: 1.
Breakdown (908 valid votes):
PVV: 305
GroenLinks–PvdA: 146
D66: 101
Others: VVD 62, CDA 54, Forum for Democracy 53, SP 36, JA21 26, Party for the Animals 28, Denk 19, SGP 8, BBB 8, ChristenUnie 11, Volt 7, Peace for Animals 7, 50Plus 12, Bij1 2, Pirate Party 1, De Linie 1, Belang van Nederland 1, Libertarian Party 0, FNP 0.
Sint Gondulphus School (Blauwdorp sub-district)
Total ballots cast: 689. Proxy: 82. Voter card: 5. Blank: 3. Invalid: 0. Valid votes: 686.
Breakdown (686 valid votes):
PVV: 198
GroenLinks–PvdA: 129
D66: 99
Others: VVD 51, CDA 43, Forum for Democracy 35, SP 20, JA21 22, Party for the Animals 31, Volt 10, BBB 10, 50Plus 14, Denk 9, ChristenUnie 5, Peace for Animals 5, Bij1 2, Pirate Party 2, SGP 0, Belang van Nederland 0, Libertarian Party 0, FNP 0, De Linie 0.
Population (2025)
Mariaberg: total 4,940 residents. Born in the Netherlands: 54.85%. Born elsewhere in Europe: 23.64%. Born outside Europe: 21.52%.
Sint Pieter: total 135 residents. Born in the Netherlands: 76.92%. Born elsewhere in Europe: 19.24%. Born outside Europe: 3.85%.
Sint Pieter voting behavior (2025 national election)
Total ballots cast: 949. Proxy: 110. Voter card: 10. Blank: 1. Invalid: 2. Valid votes: 969.
Breakdown (969 valid votes):
PVV: 36
GroenLinks–PvdA: 252
D66: 253
Others: VVD 174, NSC 2, BBB 2, CDA 129, SP 9, Denl 2, Party for the Animals 21, Forum for Democracy 10, SGP 1, ChristenUnie 4, Volt 20, JA21 40, Peace for Animals 1, Belang van Nederland 2, BIJ1 0, Libertarian Party 0, 50Plus 9, Pirate Party 0, FNP 0, De Linie 0.
The paradox
In Sint Pieter many people vote for GroenLinks–PvdA and D66 — parties that promote inclusion, diversity, and immigration‑friendly policies. In practice, though, that often means “inclusion — just not here.” Their neighborhood stays mostly homogeneous, spacious, and protected against social housing. They support inclusion in general, but not in their own street.
Read De Limburger: “Grote verschillen in Maastricht: Sint‑Pieter kent vrijwel geen sociale huurwoningen, Pottenberg liefst 85 procent: ‘Wonen in witte wijk is privilege’.” That piece shows how stark the neighborhood differences are. Another De Limburger article, “‘Luxe woonwijk’ Maastricht in verzet tegen goedkope appartementen,” shows how affluent neighborhoods push back against affordable housing plans. Those local choices pile pressure onto neighborhoods like Mariaberg: higher density, fewer housing options, greater vulnerability.
This is not an accident; it’s a pattern. City‑wide voting may show support for migration and diversity, but local housing choices and neighborhood politics keep those ideals out of many people’s own streets. It’s easy to voice progressive values at a lobbying table; it’s much harder to back them when a zoning change or affordable housing project affects your backyard.
A simple rule of consistency
If you publicly call for inclusion, help make it happen in your own neighborhood. Not symbolically — not by pointing to a single “diverse professional” who happens to live nearby — but structurally: social housing, small‑scale affordable units, and policies that actively break up segregation. But the better neighborhoods in Maastricht resist that. See the De Limburger article about opposition to cheap apartments.
Studies and patterns
Many studies and local analyses show a pattern: residents of wealthier, predominantly white neighborhoods tend to vote for parties or politicians who are generally pro‑migration and pro‑inclusion, yet locally oppose affordable housing or shelter facilities in their own neighborhoods — the NIMBY effect.
That opposition often results in affordable housing, social rental units, and shelters becoming concentrated in less affluent neighborhoods, causing those areas to house a disproportionately large share of migrants and lower‑income groups.
Mechanisms: greater political influence of affluent residents, active neighborhood protests against development plans, stricter local zoning rules, and longer permitting processes in wealthy areas.
This is evident from numerous case studies (the Netherlands and internationally), news articles, and research on residential segregation and local political participation.
A practical, fair solution
Spread affordable housing so one neighborhood doesn’t bear most of the burden.
Promote mixed housing blocks in wealthy areas during new developments.
Demand political consistency: if you vote for inclusion, support local projects that make diversity real.
Conclusion
Politics without local housing responsibility is just talk. If inclusion is a value, it must show up in bricks and zoning plans — not only in headlines or debates. Mariaberg and Sint Pieter make that clear: people can vote progressive in the abstract and act conservative in practice. That’s not nuance — it’s hypocrisy.
*Sources
Peer-reviewed research — NIMBY, zoning, and segregation
Pendall, R., et al. (2006). 'From Regional Housing Needs to Local Rezoning: Local Politics and the Distribution of Affordable Housing'. Housing Policy Debate.
(Discusses how local politics and zoning block affordable housing and sustain segregation.)
Lens, M. C., & Monkkonen, P. (2016). “Do Strict Land Use Regulations Make Metropolitan Areas More Segregated by Income?” Journal of the American Planning Association.
(Shows that stricter local regulations are associated with greater income segregation.)
Books/essays on elitist exclusionary policy and snob zoning'
Kahlenberg, R. D. (2023). Excluded: How Snob Zoning, NIMBYism, and Class Bias Build the Walls We Don’t See.
(Describes how affluent communities use zoning and NIMBYism to maintain exclusion.)
Systematic reviews / policy reports
Schuetz, J., Meltzer, R., & Been, V. (2021). “Hometown Costs: NIMBYism and the Politics of Housing.” Brookings Institution (policy report).
(Analyzes how local opposition blocks projects and contributes to unequal housing distribution.)
Empirical work on political influence and housing policy
Rothwell, J., & Massey, D. S. (2010). “Density Zoning and Class Segregation in U.S. Metropolitan Areas.” Social Science Research.
(Links local land-use regulation to social segregation.)
Articles and case studies (Netherlands / reporting)
De Limburger - 'Grote verschillen in Maastricht: Sint‑Pieter kent vrijwel geen sociale huurwoningen, Pottenberg liefst 85 procent: ‘Wonen in witte wijk is privilege'.
https://www.limburger.nl/regio/maastricht/maastricht/grote-verschillen-in-maastricht-sint-pieter-kent-vrijwel-geen-sociale-huurwoningen-pottenberg-liefst-85-procent-wonen-in-witte-wijk-is-privilege/94341904.html
De Limburger — 'Luxe woonwijk' Maastricht in verzet tegen goedkope appartementen.
https://www.limburger.nl/regio/maastricht/luxe-woonwijk-maastricht-in-verzet-tegen-goedkope-appartementen/22297237.html
Practice-oriented analyses / advocacy
Niskanen Center / Century Foundation pieces (articles and podcasts by R. Kahlenberg on snob zoning and NIMBY).
https://www.niskanencenter.org/ (search: 'snob zoning Kahlenberg')
[opinie] De stem van Mariaberg: tijd voor eerlijke politiek
Als je door Mariaberg wandelt, valt één ding onmiddellijk op: de bruisende diversiteit. Maar deze multiculturele smeltkroes brengt tegelijkertijd een complexiteit met zich mee die in de politieke arena vaak onder het tapijt wordt geveegd. De aankomende Tweede Kamerverkiezingen bieden een kans om deze problematiek eindelijk een podium te geven, maar laten we vooral niet in de valkuil van simplificatie stappen.
De realiteit van botsende culturen
In Mariaberg komen verschillende werelden samen, maar die samenkomst is niet altijd harmonieus. De kloof tussen autochtone Nederlanders en nieuwe bewoners groeit, vooral wanneer een grote groep asielzoekers zich in de buurt vestigt. Dit leidt tot herkenbare spanningen. De autochtone bevolking voelt zich soms niet meer thuis in hun eigen straat, en dit is geen kwestie van racisme of angst voor buitenlanders, maar van een natuurlijk menselijk gevoel: de angst voor vervreemding.
Het geloof, bijvoorbeeld, is een belangrijke cultuurcomponent in onze wijk, maar terwijl de meerderheid van de geloven hier vrede nastreeft, doen extremen van beide kanten het debat geen goed. Wanneer politici in de Tweede Kamer van een afstandje praten, vergeten ze vaak dat de inwoners van Mariaberg de directe gevolgen ervaren van deze multiculturele spanning. Hier zijn het geen abstracte statistieken; hier zijn het levens.
Het vergeten geluid
Wat ons vooral frustreert, is het gebrek aan luisterend oor vanuit de politiek. Het sentiment dat velen in onze wijk ervaren, is dat hun angsten en zorgen nooit serieus worden genomen door linkse partijen, die zich vaak te veel concentreren op de rechten van de nieuwkomers en te weinig op die van de huidige bewoners. Dit creëert een vicieuze cirkel waarin wanhoop en onvrede alleen maar toenemen. De 'klagers' of 'racisten', zoals sommigen ze soms met een neerbuigende toon noemen, zijn vaak de mensen die dag in, dag uit in deze wijken wonen. Zij krijgen de gevolgen van beleid en beslissingen die in het verre Den Haag worden genomen keihard in hun dagelijks leven geconfronteerd.
Politiek zonder zicht op de werkelijkheid
De politici die zich omringen met groene velden en luxe appartementen hebben geen idee wat het betekent om je zorgen te maken over de veiligheid in je eigen buurt. Zij spreken graag over inclusiviteit en diversiteit, maar wat zij vergeten is dat deze idealen in de praktijk soms botsten met de realiteit van de straat. Waar zijn de politici die de moed hebben om deze gesprekken áán te gaan, in plaats van ze weg te wuiven als hufterig of ongepast én passende maatregelen te nemen?
De standpunten zijn geen kwestie van radicaal rechts of links. Veel inwoners willen dat er naar hen geluisterd wordt. Die willen hun wijk veilig en leefbaar houden zonder dat daar een oorlog van woorden voor nodig is. De nuance ontbreekt vaak in de politiek, en dat is wat de inwoners van Mariaberg écht nekt. Wie kijkt naar de recente overlast door jongeren in Malberg valt een aantal aspecten op. Maar vervolgens zeggen deze ooggetuigen ook: 'Daar mag je niets over zeggen. Dat mag je niet benoemen. Ik weet precies op wie ik straks ga stemmen'. Die mensen ben je vervolgens kwijt. Zij staan niet meer open voor het debat en wie zijn schuld is dat als er nóóit naar je geluisterd wordt?
Wie stemden er op Trump?
De opkomst van Donald Trump in de Amerikaanse politiek heeft een breed scala aan stemmers aangetrokken, wat regelmatig wordt gereduceerd tot alleen rechtsextremisten of witnationalisten. Echter, onderzoeken tonen aan dat ook vrouwen (46%), Afro-Amerikanen (15% in 2024) en Latino's (42% in 2024), al dan niet met een immigratieachtergrond, voor Trump stemden. Verrassend genoeg delen mensen uit deze groepen zorgen over de multiculturele samenleving en de invloed van grootschalige (illegale) immigratie. Dit wijst op een complexiteit in de stemgedragingen die vaak over het hoofd wordt gezien. Bovendien rijst de vraag of mensen uit minderheidsgroepen uit durven komen voor hun stemgedrag tegenover anderen uit deze groep.
De kansen van de verkiezingen
De aankomende verkiezingen bieden dus niet alleen een kans om stemmen te laten horen, maar ook om weer op zoek te gaan naar verbinding. Het is tijd om de dialoog aan te gaan. Niet vanuit een ivoren toren, maar juist vanuit de straten van Mariaberg. De politici die onze wijk willen betreden, moeten bereid zijn de voeten in de modder te zetten en echt te luisteren naar wat er leeft. Geen loze beloftes, maar échte actie.
Als Mariaberg willen we onze zorgen overbrengen aan de toekomstige volksvertegenwoordiging: wij willen een politiek die niet alleen ons vernauwd belang ziet, maar die ook onze hoop en angst begrijpt. Een politiek die niet bang is om de woorden ‘cultuur’ en het belang van nationale identiteit en traditionele waarden in één zin te gebruiken zonder kennelijke argwaan. Want de echte strijd is niet tussen culturen; het is tussen onbegrip en samenwerking. En dat is de boodschap die we naar de stembus willen brengen.
[op-ed] The voice of Mariaberg: time for honest politics
When you stroll through Mariaberg, one thing stands out immediately: the vibrant diversity. However, this multicultural melting pot also brings with it a complexity that is often brushed aside in the political arena. The upcoming parliamentary elections provide an opportunity to finally bring this issue to the forefront, but we must avoid falling into the trap of simplification.
The reality of clashing cultures
In Mariaberg, various worlds converge, but this intersection isn’t always harmonious. The divide between native Dutch residents and newcomers is widening, especially when a large group of asylum seekers settles nearby. This leads to palpable tensions. The native population sometimes feels like they no longer belong in their own streets, and this isn’t just a matter of racism or fear of foreigners; it’s a natural human feeling: the fear of alienation.
Faith, for instance, is a significant cultural component in our neighborhood, but while the majority of religious groups here pursue peace, extremes on both sides hinder constructive debate. When politicians in the parliament speak from a distance, they often forget that the residents of Mariaberg feel the direct consequences of this multicultural tension. Here, it’s not about abstract statistics; it’s about lives.
The overlooked voice
What particularly frustrates us is the lack of a listening ear from the political sphere. The sentiment among many in our neighborhood is that their fears and concerns are never taken seriously by leftist parties, which often focus too much on the rights of newcomers and too little on those of current residents. This creates a vicious cycle where despair and discontent only grow. The "complainers" or "racists," as some condescendingly label them, are often the people who live in these neighborhoods day in and day out. They face the harsh impacts of policies and decisions made far away in The Hague in their daily lives.
Politics detached from reality
Politicians who surround themselves with green fields and luxury apartments have no idea what it means to worry about safety in one’s own neighborhood. They love to talk about inclusivity and diversity, but what they forget is that these ideals sometimes clash with the reality on the streets. Where are the politicians who have the courage to engage in these conversations, instead of dismissing them as rude or inappropriate, and to take appropriate measures?
The viewpoints are not a question of radical right or left. Many residents want to be listened to; they want to keep their neighborhoods safe and livable without it turning into a war of words. Nuance is often lacking in politics, and that is what truly undermines the residents of Mariaberg. Observing the recent disturbances caused by youth in Malberg reveals several aspects. However, these eyewitnesses also say, "You can't say anything about that. You can't name it. I know exactly who I’m going to vote for." Those people then become unreachable. They are no longer open to debate, and who is to blame when they are never heard?
### Who Voted for Trump?
The rise of Donald Trump in American politics has attracted a broad spectrum of voters, which is often reduced to just right-wing extremists or white nationalists. However, studies show that women (46% in 2024), African Americans (15% in 2024), and Latinos (42% in 2024), wether or not with immigrant backgrounds, also voted for Trump. Interestingly, individuals from these groups share concerns about multicultural society and the impact of large-scale (illegal) immigration. This highlights a complexity in voting behavior that is frequently overlooked. Moreover, it raises the question of whether individuals from minority groups dare to speak out about their voting behavior in front of others from that group.
The opportunities of the elections
The upcoming elections therefore offer not only a chance to be heard but also a chance to reconnect. It’s time to engage in dialogue, not from an ivory tower, but from the streets of Mariaberg. Politicians who wish to enter our neighborhood must be willing to get their feet muddy and truly listen to what is going on. No empty promises, but real action.
As Mariaberg, we want to convey our concerns to the future representatives: we want a politics that sees not only our narrow interests but also understands our hopes and fears. A politics that isn’t afraid to use the words "culture" and the importance of national identity and traditional values in the same sentence without obvious suspicion. Because the real struggle is not between cultures; it is between misunderstanding and cooperation. And that is the message we want to bring to the polls.
[opinie] 2025 was een politiek bewogen jaar
De politieke arena in Maastricht is dit jaar tumultueus geweest met belangrijke ontwikkelingen die de dynamiek in de gemeenteraad significant beïnvloeden. Terwijl we het einde van 2025 naderen, zijn er enkele opvallende trends en verschuivingen die het politieke landschap karakteriseren.
PvdA en de verandering van de wachttorens
Een van de meest opmerkelijke gebeurtenissen is het vertrek van Addie Redmeijer, een kritisch lid van de PvdA. Zijn aankondiging om niet meer op de kandidatenlijst voor de gemeenteraadsverkiezingen te staan, heeft stof doen opwaaien. Met een oproep tot vernieuwing markeert Redmeijer de noodzaak voor een frisse blik binnen de partij, die toch bekend staat om haar sterke sociale waarden en focus op welzijn. De PvdA moet zich nu herpositioneren om de oudere kiezers aan te spreken, vooral in een stad waar de demografie steeds veroudert en de SPM goed scoort op deze onderwerpen én zich daarnaast als brede(re) stadspartij wil positioneren. We moeten even terugdenken aan de tijd waarin de PVDA de stem was van velen in wijke zoals Mariaberg. In de jaren ’90 was het bijvoorbeeld een glorieuze partij die met trots 42% van de stemmen in Rotterdam-Zuid behaalde. Het was niet alleen een cijfertje; het was een uiting van hoop, van dromen, en van een gedeelde toekomst.
D66: Wethouder Pas terug op de lijst
Een andere interessante ontwikkeling komt van D66, waar wethouder Johan Pas aanvankelijk geen plek op de kandidatenlijst kreeg van de lijstadviescommissie. Echter, in een recente ledenvergadering is deze beslissing door de partijleden rechtgezet. Pas werd alsnog op de lijst gezet, nu op plek 8, waarmee hij een kans heeft om terug te keren in de gemeenteraad. Ondanks de interne strijd en de eerdere afwijzing, heeft Pas de steun van de leden weten te winnen, wat aantoont dat de democratie binnen de partij sterk leeft. Zijn situatie werpt ook een schaduw over de plannen van de partij, die onlangs een focus op nieuwe gezichten en vernieuwing nastreeft.
Kitty Nuyts en de onveiligheid van vrouwen: politiek links wilde dit niet aanhoren
Kitty Nuyts van de Liberale Partij Maastricht (LPM) veroorzaakte een heftige discussie over de veiligheid van vrouwen in Maastricht, die culmineerde in het weglopen van meerdere raadsleden en wethouders. Tijdens een raadsvergadering om maatregelen te bespreken over het in kaart brengen van onveilige plekken, noemde Nuyts dat veel geweldsdelicten tegen vrouwen vaak gepleegd worden door asielzoekers. Deze uitspraak stuitte op grote verzet van andere raadsleden, waardoor een groot deel van de raad en het college de zaal verliet, als protest tegen haar opmerkingen. Dit leidde tot groeiende ergernis onder de lokale bevolking, die getuige was van wat velen als een gebrek aan respect voor een belangrijke kwestie beschouwden. Toen Bram Nab van Forum voor Democratie het betoog nog eens dunnetjes overdeed maakten diezelfde mensen zich nogmaals uit de voeten. Zover ruimte voor debat en discussie in onze democratie.
Senioren (Stads)partij Maastricht: een stem voor ouderen met duidelijk linkse klank
De Senioren Stadspartij komt in deze context steeds prominenter naar voren. Met een aanzienlijke vertegenwoordiging van ex-PvdA-leden is de partij in staat om veel van de socialistische idealen te omarmen, die zo kenmerkend waren voor de PvdA, waardoor deze partij door veel mensen als links wordt gezien. Hun focus op sociale voorzieningen, gezondheid en welzijn voor ouderen resoneert goed met een specifieke achterban, maar roept ook vragen op over de haalbaarheid van hun idealen in de huidige economische context. Op de kieslijst van deze partij staat een inwoner van Mariaberg. De partij wil zich de komende raadsperiode als bredere stadspartij profileren.
CDA: stabiliteit in onzekere tijden
Het CDA speelt een cruciale rol in deze onzekere tijden. Met een focus op economische stabiliteit, infrastructuur en gemeenschapszin probeert de partij zich te profileren als een betrouwbare partner in de gemeenteraad. Het gebrek aan extreme standpunten biedt een tegenwicht aan de meer polariserende partijen en kan hen een sleutelpositie geven in de komende verkiezingen. Het CDA moet zich echter wel richten op het verbeteren van verbindingen met jongere kiezers, die stilaan een significante invloed uitoefenen. De partij is van oudsher sterkt vertegenwoordigd bij mensen op leeftijd. Hun kieslijst is alvast erg gevarieerd met een kandidaat uit Mariaberg, een woonwagenbewoner en een Molukker.
VVD: innovatie en economie
De VVD ijvert voor een koers van economische groei en innovatie. Met een duidelijke focus op ondernemersvriendelijk beleid en digitalisering proberen ze de stad aantrekkelijker te maken voor investeringen en nieuwe bedrijven. De vraag is of deze economische benadering kan aansluiten bij de zorgen rond sociale onderwerpen, zoals welzijn en zorg, die door andere partijen worden benadrukt. De VVD moet ervoor zorgen dat hun plannen niet alleen voordelen voor ondernemers opleveren, maar ook ten goede komen aan alle inwoners van Maastricht. Met het aanstaande vertrek van John Aarts verliest de VVD in Maastricht een prominent gezicht na 27 jaar.
PVV: de terugkeer van controversieel leiderschap
Ondertussen heeft de PVV onder leiding van nieuwkomer Nicolle Abeling zijn gezicht weer laten zien. De partij heeft een heldere koers uitgezet om terug te keren naar de gemeenteraad in Maastricht, hetgeen een verandering kan betekenen in de politieke verhoudingen in Maastricht. Ondanks de roep om een stevig standpunt op belangrijke thema’s, zoals immigratie en lokale veiligheid, blijft de haalbaarheid van hun plannen onduidelijk in het licht van de bestaande meerderheden. Abeling hoopt met verfrissende ideeën en een directe benadering dicht bij de kiezers te komen.
Diversiteit en inclusiviteit: een blijvend thema
Een van de constante zorgen is de genderdiversiteit binnen de raad. Met 30 mannen en slechts 9 vrouwen blijft de gemeenteraad verre van evenwichtig, een situatie die niet langer houdbaar is. Diverse partijen, waaronder de PvdA en de Senioren Stadspartij, moeten zich afvragen hoe ze meer inclusiviteit kunnen bevorderen, niet alleen als een kwestie van vertegenwoordiging maar ook als een noodzaak om relevant te blijven voor hun electoraat.
Kijk vooruit
De gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026 komen snel dichterbij, en de politieke partijen staan voor de grote uitdaging om hun boodschap scherp te stellen en contact te maken met hun achterban. De komende maanden beloven spannend te worden, waarbij de uitkomsten van interne discussies en strategische keuzes van cruciaal belang zullen zijn voor de toekomstige koers van Maastricht. Blijft de stad de blits maken met prestigeprojecten of doet zij recht aan haar vele arbeiderswijken? Zoals Beppie Kraft het zong: Maastricht, pas op je tellen.
[op-ed] 2025 was a politically turbulent year
The political arena in Maastricht has been tumultuous this year, with important developments significantly influencing the dynamics in the city council. As we approach the end of 2025, there are some notable trends and shifts that characterize the political landscape.
PvdA and the change of watchtowers
One of the most notable events is the departure of Addie Redmeijer, a critical member of the PvdA. His announcement that he would no longer be on the list of candidates for the municipal elections has caused quite a stir. With a call for renewal, Redmeijer highlights the need for a fresh perspective within the party, which is known for its strong social values and focus on welfare. The PvdA must now reposition itself to appeal to older voters, especially in a city where the population is aging and the SPM scores well on these issues and also wants to position itself as a broad(er) city party. We must think back to the time when the PVDA was the voice of many in neighborhoods such as Mariaberg. In the 1990s, for example, it was a glorious party that proudly won 42% of the votes in Rotterdam-Zuid. It was not just a number; it was an expression of hope, of dreams, and of a shared future.
D66: Alderman Pas back on the list
Another interesting development comes from D66, where alderman Johan Pas was initially not given a place on the list of candidates by the list advisory committee. However, in a recent members' meeting, this decision was rectified by the party members. Pas was added to the list after all, now in eighth place, giving him a chance to return to the city council. Despite the internal struggle and the earlier rejection, Pas has managed to win the support of the members, demonstrating that democracy is alive and well within the party. His situation also casts a shadow over the party's plans, which recently sought to focus on new faces and renewal.
Kitty Nuyts and women's safety: the political left did not want to hear this
Kitty Nuyts of the Liberal Party Maastricht (LPM) sparked a heated debate about women's safety in Maastricht, which culminated in several council members and aldermen walking out. During a council meeting to discuss measures for identifying unsafe areas, Nuyts mentioned that many violent crimes against women are often committed by asylum seekers. This statement met with strong opposition from other council members, causing a large part of the council and the college to leave the room in protest against her comments. This led to growing annoyance among the local population, who witnessed what many considered a lack of respect for an important issue. When Bram Nab of Forum for Democracy repeated the argument, those same people left the room once again. So much for room for debate and discussion in our democracy.
Senioren (Stads)partij Maastricht: a voice for older people with a clear left-wing tone
The Senior Citizens City Party is becoming increasingly prominent in this context. With a significant representation of former PvdA members, the party is able to embrace many of the socialist ideals that were so characteristic of the PvdA, which is why many people view this party as left-wing. Their focus on social services, health, and welfare for the elderly resonates well with a specific constituency, but also raises questions about the feasibility of their ideals in the current economic context. A resident of Mariaberg is on this party's electoral list. The party wants to profile itself as a broader city party during the coming council term.
CDA: stability in uncertain times
The CDA plays a crucial role in these uncertain times. With a focus on economic stability, infrastructure, and community spirit, the party is trying to profile itself as a reliable partner in the municipal council. Its lack of extreme positions offers a counterbalance to the more polarizing parties and could give it a key position in the upcoming elections. However, the CDA must focus on improving its connections with younger voters, who are gradually exerting a significant influence. The party has traditionally been strongly represented among older people. Their electoral list is already very diverse, with a candidate from Mariaberg, a caravan dweller, and a Moluccan.
VVD: innovation and economy
The VVD is committed to a course of economic growth and innovation. With a clear focus on entrepreneur-friendly policies and digitization, they are trying to make the city more attractive for investments and new businesses. The question is whether this economic approach can address the concerns about social issues, such as welfare and healthcare, that are emphasized by other parties. The VVD must ensure that their plans not only benefit entrepreneurs, but also benefit all residents of Maastricht. With the imminent departure of John Aarts, the VVD in Maastricht is losing a prominent figure after 27 years.
PVV: the return of controversial leadership
Meanwhile, the PVV, led by newcomer Nicolle Abeling, has reemerged. The party has set a clear course to return to the Maastricht city council, which could mean a change in the political balance in Maastricht. Despite calls for a firm stance on important issues such as immigration and local security, the feasibility of their plans remains unclear in light of the existing majorities. Abeling hopes to connect with voters through refreshing ideas and a direct approach.
Diversity and inclusivity: an ongoing theme
One of the constant concerns is gender diversity within the council. With 30 men and only 9 women, the city council remains far from balanced, a situation that is no longer tenable. Various parties, including the PvdA and the Senioren Stadspartij, must ask themselves how they can promote greater inclusivity, not only as a matter of representation but also as a necessity to remain relevant to their electorate.
Look ahead
The municipal elections of March 2026 are fast approaching, and political parties face the major challenge of refining their message and connecting with their supporters. The coming months promise to be exciting, with the outcomes of internal discussions and strategic choices being crucial to Maastricht's future course. Will the city continue to dazzle with prestigious projects, or will it do justice to its many working-class neighborhoods? As Beppie Kraft sang: Maastricht, watch your step.
Google Sites
Report abuse